| Chapter 11 |
1
| Agus nuair thainig e teann air Ierusalem is Betania aig sliabh Olibheit, chuir e air adhart dithis dhe a dheisciopuil, |
2
| Is thuirt e riutha: Siubhlaibh don bhaile a tha mur coinneamh, agus air ball a dol a stigh ann, gheibh sibh asal og an ceangal, air nach do shuidh duine riamh: fuasglaibh is thugaibh an so e. |
3
| Agus ma their duine sam bith ribh: Ciod tha sibh a dianamh? abraibh, gu bheil feum aig an Tighearna air, agus tillidh e e san uair. |
4
| `Sa dol air an adhart fhuair iad an t-asal ceangailte air taobh mach a gheata aig coinneachadh da rathaid; is dh` fhuasgail iad e. |
5
| Agus thuirt cuid den fheadhainn a bha `nan seasamh an sin riutha: Ciod tha sibh a dianamh a fuasgladh an asail? |
6
| Is thuirt iad riutha mar a dh` orduich Iosa dhaibh, is leig iad leo e. |
7
| Agus thug iad an t-asal gu Iosa; is chuir iad am falluinnean air, agus shuidh e air. |
8
| Is sgaoil moran an aodaichean air an rathad; agus ghearr feadhainn eile geugan chraobh agus sgap iad air an rathad iad. |
9
| Agus ghlaodh an fheadhainn a chaidh roimhe, `sa lean e, ag radh : Hosanna: |
10
| Is beannaichte esan a tha tighinn an ainm an Tighearna: is beannaichte rioghachd ar n-athar Daibhidh a tha tighinn: Hosanna anns na h-ardaibh. |
11
| Is chaidh e stigh do Ierusalem thun an teampuill; `s an deigh amharc air gach ni mun cuairt, bho na bha `m feasgar a nis ann, chaidh e gu Betania maille ris na dha dhiag. |
12
| `S an ath latha nuair a chaidh iad a mach a Betania, bha acras air. |
13
| `S nuair a chunnaic e fad as craobh-fhige air an robh duilleach, thainig e fiach am faigheadh e ma dh` fhaoidte dad oirre; `s nuair a rainig e i, cha d` fhuair e ach duilleagan: oir cha robh am nam figis ann. |
14
| `Sa freagairt, thuirt e rithe: A so suas gu brath na itheadh neach meas dhiot. Agus bha dheisciopuil ga chluinntinn. |
15
| Is rainig iad Ierusalem. `S nuair a chaidh e stigh don teampull, thoisich e ri fuadachadh a mach na feadhnach a bha reic, `s na feadhnach a bha ceannach san teampull; agus leag e buird luchd-malairt an airgid, is cathraichean luchd-reic chalman. |
16
| `S chan fhuiligeadh e gun giulanadh neach sam bith saghach tromhn teampull: |
17
| Is theagaisg e, ag radh riutha: Nach eil e sgriobhte: Gun abrar tigh urnaigh ri mo thighsa am measg nan cinneach uile? Ach rinn sibhse uamh mheirleach dheth. |
18
| Agus nuair chuala na h-ard-shagairt `s na Sgriobhaich so, dh` iarr iad ciamar a dh` fhaodadh iad cur as dha: oir bha eagal aca roimhe, a chionn gun robh an sluagh uile a gabhail ioghnaidh ri theagasg. |
19
| Agus nuair thainig am feasgar, chaidh e mach as a bhaile. |
20
| `S nuair a bha iad a gabhail seachad sa mhaduinn, chunnaic iad a chraobh-fhige seargte bho friamhaichean. |
21
| Is Peadar a cuimhneachadh, thuirt e ris: A Rabbi, seall, tha chraobh fhige, a mholluich thu, air seargadh as. |
22
| Is Iosa freagairt, thuirt e riutha: Biodh creideamh Dhe agaibh. |
23
| Gu deimhinn tha mi radh ribh, co sam bith a their ris a bheinn so ; Tog agus tilg thu fhein sa mhuir, agus aig nach bi teagamh na chridhe, ach a chreideas gun dianar ciod sam bith a their e, gum bi e diante dha. |
24
| Air an aobhar sin tha mi ag radh ribh: Ge b` e ni dh` iarras sibh ann an urnaigh, creidibh gum faigh sibh e, is thig e gur n-ionnsuidh. |
25
| `S nuair sheasas sibh a dhianamh urnaigh, mathaibh, ma tha dad agaibh an aghaidh duine sam bith los gum math ur n-Athair a tha air neamh ur peacannan fhein dhuibhse. |
26
| Ach mur math sibh, cha mhua mhathas ur n-Athair a tha air neamh ur peacannan fhein dhuibhse. |
27
| Agus thainig iad a rithist gu Ierusalem. `S nuair a bha e coiseachd san teampull, thainig na h-ard-shagairt, agus na Sgriobhaich, agus na seanairean ga ionnsuidh, |
28
| Is thuirt iad ris; Ciod an t-ughdaras leis a bheil thu dianamh nan nithean so? is co thug an t-ughdaras so dhut gu bheil thu gan dianamh? |
29
| Agus Iosa a freagairt, thuirt e riutha: Cuiridh mise aon cheist oirbh, agus freagraibh mi; agus innsidh mise dhuibhse ciod an t-ughdaras leis a bheil mi dianamnh nan nithean so. |
30
| Baisteadh Eoin, an ann bho neamh, no bho dhaoine a bha e? Freagraibh mi. |
31
| Ach smaoinich iadsan annta fhcin, ag radh: Ma their sinn: bho neamh, their e: Carson ma ta nach do chreid sibh e? |
32
| Ma their sinn : bho dhaoine, tha eagal an t-sluaigh oirnn: oir sheall daoine uile air Eoin mar fhior fhaidh. |
33
| `Sa freagairt thuirt iad ri Iosa: Chan eil fhios againn. Is thuirt Iosa riutha, `s e freagairt: Cha mhua dh` innseas mise dhuibhse ciod an t-ughdaras leis a bheil mi dianamh so. |